ALIŞILMIŞ...

İstiklalde yürüdüm bugün uzunca bir süre...Tipik hareketlerimden biri olanı yaptım tekrar...İnsanları inceledim,seyrettim.Her yüzde ayrı bir duygu beliriyordu doğal olarak.Herkeste bir acı...Gülümseyen gözlerin ardında süzülecek yaşlar saklanıyordu.Neden dememek elde değil nedense...Acısız,mutsuz insan olamaz mı demeden geri alamıyor kendini insan..!Deli dolusu,haylazı,tembeli,çalışkanı,mutlusu,mutsuzu herkesin bulunduğu yer burası İstiklal.Ve her duygunun bulunduğu bir uğultu karmaşası...Ardından istikametim Balık Pazarı oldu.Ekmek parası derdine düşmüş insanların sesi yankılanıyordu her yerde....Ama yine de güzeldi.Derin sessizlik yerine seslilik vardı..Belki de en iyisi buydu.Çığlıkların,haykırışların olması en iyisiydi...İstiklal bugünde istiklal gibiydi ve bende kendim gibiydim.Alışılmış bir turduu yine benim ki alışılmış bi günde alışılmış olaylardı aslında farklı diye düşündüğüm esintii...(: