- eklemem geç oldu ancak bunları yazdım sabah sabah...(:
Günaydın kendimee...
Daha sonra da hepinize...
Uyandıktan sonra yani kahvaltımdan önce bilgisayarımı açtım nedense.Ve ardından da Wordu.Şimdi de bunları yazıyorum sizlerle paylaşmak üzere(:Herkese seslenmek istiyorum.Belki bir nebzede olsa bu işlemi sizlerle paylaşarak yapıyorum...Yazmak yani yazmak istemem benim ilacım,tek rahatlatan şey diyebilirim...Ve çoğumuz yazarak buluyoruz çoğu duyguyu,hisi(...)Bir de radio açık şu an.Bunları yazarken onu da dinliyorum.Nilüfer çalıyor.Her şarkıda ayrı bir isyan,acı,umut,mutluluk ve niceleri...
Yürekteki sızılar parmakların yoluyla kağıtlara ulaşmış ve ebediyete uzanmışlar...Ard arda çalan lşarkılar ayrı hikayeler ayrı umutlar.Bir şiirin melodiyle buluşması ulaşıyor kulaklarımıza.Bende bunları aktarıyorum sizlere.İnsanların duyguları ne kadar farklı birbirinden karakterleri gibi...İnsan ne farklı anlatıyor isteklerini sözlere nasıl yansıtıyor yüreğinden geçenleri...Ayna gibi kullanıyor kağıtları ,kalemleri,notaları,melodileri..
Dşünüyorum da aslında dünyada olmamızın haricinde gördüğümüz,dokunduğumuz,hissettiğimiz herşey ödül bize..Evet acılarda var,mutsuzluklarımızda,umutsuzluklarımızda...Bunlarda mı ödül diye sorarsanız...!?Değiller elbette ancak kötüyü bilemezsek iyiyi ,güzeli anlayamayız ki....!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder