Evde oturmaya mahkum olduğum ve yalnız kaldığım günlerden birindeyim yine.Aslında böyle tek zaman geçirmek faydalı her insan için bence...Son ses açılmış müzik,dağılmış defterler,kitaplar,gzeteler ve siz sadece siz ve sizin özünüz.Tamam yalnızlık güzel bir şey değil.Haklısınız ama benim dediğim arada gerekiyor insanlara,tek başına kalmak.Tabi bu benim düşüncem.Siz ne dersiniz ben bilemem:)Ama benim için faydalı olduğunu düşünüyorum bu durumların.Düşünsenize yanınızda kimse yok.Ne anne ne kardeş ,abi,abla vs.:)Teksiniz istediğiniz herşeyi yapın ama başkalarına rahatsızlık vermeden...Ağlayın,bağırın,haykırın,yazın,çizin,okuyun ...Ama naparsanız yapın sadece kendiniz için yapın...Haklı değil miyim?!Yani kendinize zaman ayırın.O kadar meşgulüz ki hepimizin belirli birşeyler için koşuşturmaları var.Kendimizi unuturcasına yaşıyoruz,başkaları için.Bu yüzden lazım böyle zamanlar hepimize...
Gelelim bana.Tek olmak benim için çok şey ifade ediyor.Belki böyle bir anlık özgür olduğumu düşünüyorum.Ne yaparsam yapayım sadece kendi adıma yapıyorum aslında bir nevi bencilleşiyorum.Bunun böyle olması kanısındayım.Zaten her insan da benciliik vardır merak etmeyin.Bir canavar gibidir bencillk ve her insanın içinde vardır bu.Pek güzel olduğunu düşünmesekte bunun aslında biraz da iyi birşey olduğunu düşünmeliyiz.Bencillik ben sevgisinden gelir doğru değil miyim!?Ee o zaman bu insanlarda sevgi denilen kavram var demektir.Her şey kendimizi sevmekle başlamaz mı zaten.Bencil insan biraz da kendini düşünür aslında(!) çevresindekilerden çok düşünür tamam:DAma kendini düşünmekte güzel bişeydir .Her neyse bunun tartışmasını vermeyeyim şimdi...Kısa bir şekilde anlatırsam yine yalnız kalmaya ihtiyacım var ve bu tek geçirdiğim zamanımı en iyi şekilde değerlendirmek istiyorum.Özüm için kendim için ve yeni birşeyler katmak için kendime.Kısacası şu kısa zamana sadece adımı vermek ve öyle değerlendirmek istiyorum.Ve herkesin böyle zamanlara ihtiyaç duyduğu kanısındayım.Şu koşuşturma adı verilmiş yaşadığımız dilimde aslında kendimiz için yaptığımız şeyler o kadar az ki.İşte bu yüzen zamanımızı birazda kendimiz için harcayalım diyorum.Her zaman yaptıklarımızın altında bir övgü beklentisi yok mu!? yada çevremizdekilerin itibarı için değil mi çoğu şey.Hyatımız bizim ama ikinci planda kalıyoruz.Aslında kendimiz için değil çevremizdekiler için yaşıyoruz..
Bence biraz düşünün az da olsa bana hak vereceksiniz....=)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder