bu yazdığım yazı gerçekten yaşadıklarımı anlatıyor sizlere bir akşamdı ve bardaktan boşanırcasına yağan yağmur altında yaşandı bu belki güzel belki hayatımızı bize gösteren bu hikaye...
Küçük bir çocuğun gözyaşıydı beni derinden etkileyen.O minik yüreği gibiydi gözyaşları.Avucunu açmış yanıma geldiğinde yanağından süzülen bir damla gözyaşı vardı sadece ona ait.Ama öyle bir bakışı vardı ki!!!
Yüreklerin en derinine inen
Acıları hissettiren
Umudun bittiği noktayı gösteren..
Evet avucunu açmıştı yanıma geldiğinde.Belki silahı gözyaşıydı onunla öğrenmişti insanları vurmayı.O küçük yaşında Can'a can katardı eminim adı gibi...Ona öğretilen buydu belki de.Konuşamayan o her soruya cevap veremeyen o diliyle sadece 'paya' demişti bana açtığı o eliyle.İlk koşan adımlarını duymuştum zaten ardından gelen de diğer sesti.Belki anne demeyi bile öğrenememişti daha.Minicik yüreğiyle,o haliyle acımasız hayata o'da para diyebiliyordu sadece.Para belki de ödüldü onun için.O eline tutuşturduğum-bir lirayla-koşarak iki adım ötedeki annesine gittiğinde o mutluluğu bambaşkaydı.Birşey başarmıştı aslında o.Öyle tatlıydı ki,öyle farklıydı ki yanına gittiğimde tekrar.Önce yine baktı o kurşun gibi işleyen bakışlarıyla ve yine aynı sesle ulaştı bana avucu 'paya' sadece gülebildiğimde şimdi yanımda benim annemve ona uzatmış olduğu para ve sevecen bakışları vardı...Annem çoktan uzaklaştı ama o şirin ses,o derin bakıo bir damla yaş ayıramadı beni ondan.Adını öğrendim yanağında ki yaşı silerek.İlk gördüğümde de 'neden ağlıyorsun ?' olmuştu sorum.Dayanamadı nedense yüreğim o erkek çocuğuna.Adı Can'dı.Dedim ya ayrılamadım.Farklı birşey beni o gördüğüm küçüğe bağladı.Annemim hadi artık kızım deyişiyle ayrılabildim o ufaklığın yanından sadece hoşçakal diyerek.Anneside cevap ver oğlum diyordu yada diyebiliyordu sadece.Ondan ayrıldığımda anneme bile zor anlattım hissettiklerimi.Birşeyler boğazımda düğümleniyor ve gözyaşlarım inatla yanaklaımdan aşağı atlıyorlardı.Ama yüreğimde ki o acı geçmedi.Naparsın kimbilir Can !?Kurşun bakışlarının yaraları kapanmadı hala bende.Mutlu olursun umarım birgün.Umarım başkalarından alıp annene götürdüğün-o ödülü-sen kazanırsın büyük bir hırsla...
26.11.2008

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder