Işıl ışıl bir gökyüzü karşıladı bugün beni...Annemim yüzüyle birleşen o gökyüzü yaşanmaya değerdi benim için.Ardından çalan telefon daha da keyiflendirince beni,soluğu kalemimde aldım tabi...İçimdeki bütün huzursuzluğu,mutsuzluğu bir yere fırlattım attım.Bugün neşeli olmalı diyorum kendi kendime...Telefonda ki kardeşim diye nitelendirdiğim bir arkadaşımdı enerji aldım ondan...Tam anlamıyla annemin istediği durumdaydım yani kıvamdaydım.Onun deyimiyle tembel olmayan.Bir diğer telefon can dostumdan geldi.Bugün arayanım soranımda var:)Neşeme neşe,mutluluğuma mutluluk kattılar diyebilirim.Huzruma huzur aynı zamanda.İnanınca daha iyi olabiliyor birşeyler bir nebzede olsa ...Arkadaşlar,arkadaşlıklar,yaşananlar her şey bu hayata değer.Diyorum ya acılardan intikam alıyorum gülerek diye.Evet deneyin dişe diş göze göz....:)
4 Mart 2009 Çarşamba
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder