16 Şubat 2009 Pazartesi

YAZMAYA BAŞLARKEN HİSSETTİKLERİM


Aslında ben de bilmiyorum hangi arzuyla,istekle ya da hangi amaçla yazmak istiyorum.Beynimin bir köşesinde ''yaz yaz'' diyen birileri var sanki....Aklıma gelen cümleleri döküyorum satırlara sonra okumaya başlıyorum.Bazen öyle uyumlu öyle güzel geliyorlar ki kulağıma ,beynimdeki ses daha da kuvvetleniyor!!!Amaçsız başlıyorum kelimeleri yan yana getirmeye ardından cümleler paragraflar geliyor ard arda....
Bir hayat öyküsü anlatmak istiyor bazen yüreğim.Bazen de uzun uzun şiirler hayatlarla dolu gözyaşlarıyla ıslanmış...Bütün gördüğüm yanlışlarımı haykırasım geliyor daha doğrusu yazdıklarımın bir anda canlanmasını istiyorum.Ama farkında mısınız yada anlıyor musunuz bilmem!?Bende ne yapmak istediğimi bilmiyorum...Kalemim canlanıyor,cümlelerim hareketleniyor ve dolayısıyla bende heyecanlanıyorum.Elimde değil ama parmaklarım titriyor hissediyorum içimde..Amatör ruhumla karşı koymak istiyorum birşeylere.Benliğim benden çıkıyor bazen.Ben ben olmuyorum kısaca...Bir yoksul, bir sefil,bir kumarbaz,çingene,aşık,yaşlı,öksüz üzgün,acılı ve niceleri oluyorum.Daha doğrusu ruhum olmak istiyor ve kalemimde yazmak.Kısacası hareketlenmek istiyorum.O beyaz sayfaları dolu dolu görmek kendi el yazımla dolduğunu görmek ve birşeyler oluşturabildiğimi anlamak istiyorum.Bir şarkı çalıyor radyoda şarkıda ki baş karakter olyorum bir anda uğrunda ölünmüş o kız yada oğlan o acıyı yaşamaya başlıyorum bir anda...Yada yine sokakta bir çocuk ağlıyor neden ağladığını düşünmeye başlıyorum ve bakıyorum ki sayfam yine dolmuş.
Evet sadece amatör ruhumla,kalemimle,sayfalarımla yazıyorum ben .Birşey beklemeden,övgü beklemeden.Hissetme amacıyla haykırmak amacıyla kendimi mutlu etmek amacıyla belki de...
Diyorum ya belki sizde anlayamadınız...Sadece içimden yazmak geliyor harflerle kelimeler kelimelerle cümleler cümlelerle paragraflar
ve uzun öytküler.....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder