Bir defter buldum eskilerden...İlk gördüğümde gözlerim doldu.Aslında açıp açmamak konusunda kararasız da kalmadım değil...!!Uzun süre baktrım ona.İçinden ne çıkacaktı???Neler anlatmış,neler not etmiştim?Radioda yine aynı şarkı ,yine aynı tınılar...
Karar verdim açtım sayfaları usul usul
Seneler öncesine aitti bu defter.Tozlanmış,sararmıi,eskinin anıarını barındırıyordu içinde...
Üzlmüşüm ''o gün'' öyle not etmişim bir köşeye...Ama ardından bir gülücük,diğer mutlu olaya geçmişim.Çocukluk işte...O büyük kırgınlık zannettiklerimi bile o dakika unutuvermişm farketmeden.Yarınki ödevi düşündüğümden bahsedip durmuşum.Hayatın sonu gelmiş de ben çırpınıyorum sanki...İsteklerimi yazmışım diğer sayfalara.Tekrarlıyorum çocukluk işte...Ama
Gel de özenme...Arama o günleriHiçbirşey yokken var etmekmiş çocukluk.Ne güzelmiş ,ne özelmiş...Dizlerdeki yaralar bile mutlulukmuş,iz'miş o koşuşturmlara dair...O zamanlar şikayet etmişiz aklımzıın erdiği kadar;görmeksizin geleceği,tatmadan o deli dolu günleri...Zayıf not almakla son bulurmuş o dopdolu günler...
Çocukluk işte...Ne küçükmüş o en büyük acılar!!!Ne anlamlıymış kulağımız çekilirken duyduğumuz o ağırlaşmış nağmeler.Uçsuz bucaksız gökyüzü kadar öğütlerin bugünümüz için yararlı olduğunu bilmeden isyan etmişiz.
Ah defter!!!Ne kadar eskilere götürdün beni...Bir sayfana bakıp kapatacaktım halbu ki.Beni öyle derinlere götürdün ki;ben bile çıkmak isemedim.
Eskiden de yazmayı severmişim...İsyanı basarmışım sayfalara...
Yine ''Haykırışlarım Sessizlikten İbaretmiş'''sayfalarda ebediyete uzanmışlar.Silinmeye yüz tutmuşlar tabi ki sayfalarım da sararmaya...!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder