Ben herkesin değimiyle yaz çocuğuyum.O en sıcak günlerin birinde gözlerimi açıvermişim bu dünyaya .Sanki çok gerek varmış gibi..:)Neymiş efendim biri daha yetişecekmiş bu dünyaya-bendeniz-herneyse...:)
İnsan doğduğu mevsimi sevmez mi?Ben sevmiyorum.Hatta şu yaz mevsiminden nefret ediyorum!!Ne deniz ne masmavi gökyüzü çekmiyor dikkatimi...
Nedenini araştırdım geçen senelerin birinde.İnsanlar kendilerinde olmayanları isterlermiş ya hani bu mevsimlerde de böyleymiş:)Ben yazın doğduğum için sonbaharı ve kışı seviyormuşum.Buraya kadar tamam,anladım da...Kendi çapımda bir anket yaptım çevremdekilere.Ama sonucun bu araştırmamla alakası yoktu.İstisnayım sanırım.Benim gibi düşünen yok neredeyse çevremde..
Neyse
Ben sonbahar ve kış sevdalısıyım kardeşim.Dışarda yağmur altında ben.Yüzüme vuran her bir damla ayrı bir dokunuş ayrı bir his ve apayrı bir mutluluk...Yada kulağımda bir melodi,elimde bir kalem ve dışarda yine yağmur...O duyguyu keşke anlatabilicek kadar sözcük ve onları senfoni haline getirebilicek bir yetenek olsa bende...
Rüzgarın uğultusu,yağmurun sesi ve bembeyaz akrın durgunluğu.Ne bileyim kış uğruna sonsuzluğa bakıyorum ben...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder