HER SABAH DUYDUĞUM O SES...

Yarın sabahta aynı cümleyi duyacağım ,her sabah duyduğum gibi....Artık kalk yada uyan istersen=)Saatin geç olduğu konusunda uyarılarımı alarak yine uyandırılacağım...Günün yarısını yatak da değilde bir iş yaparak geçirmem daha kârlıymış benim için:)Her sabah bu cümlelerle uyandırılıyorum.Alıştım artık .Evet evet alıştım .Ama farkında değil o ,o sesi duymak bana öyle bir huzur ve öyle bir güven veriyor ki yorganı daha da yukarı çekiyorum:DAslında o ,onun sesini duymamak için bu hareketi yaptığımı düşünüyor.Düşünedursun ama yanılıyor.Onun sesini duymak ardımda onun olduğunu bilmek beni hayli rahat kılıyor bu yüzdendir benim rahatlığım yani onun tabiri ile'tembelliğim'=)Merak etmeyin bende onun sesiyle uyanmayı çok seviyorum.İyi peki o zamn neden sevdğin halde şikayetçisin diyebilirsiniz.Haklısınız.Ama ilkokul çağlarına inersem ben hiç onun sesiyle uyanmadım.Çünkü onu hep ben uyandırdım.Ama onun geç kalkması değildi sorun ,ben aşırı erken kalkardım.Çünkü içimde küçüklüğümden kaynaklanan bir telaşe vardı.Erkenden kalkardım ama nedense o yardım etmeden hazırlanamazdım.Okulda herkes uyandırılma anılarını,hikayelerini anlatırken benim böyle hikayelerim olmadığından ve onun da bu açıdan rahat olduğunu bilerek yüzümde tebessümle hayallere dalardım.Sanırım eksikliğim bundan onun sesiyle uyanma özlemi çekiyor olabiliirm.Ve sanırım bu yüzen hoşuma gidiyor bu kadar üstüme düşmesi ,beni uyandırma çabası.Ama çok konuşturamıyorum,sinirlendirmek istemiyorum onu.O tatlı sesin var olduğunu bilmek bile beni en erin uykulardan uyandırmaya yetiyor zaten.Ama eminim şikayet eden herkes o sesten yani kendi ANNESİNİN sesinden zaten memnun.Biliyorum biz yetişkinler ki onların gözünde 'çocuklar' sadece naz yapıyoruz onlara.Hoşumuza gidiyor onları az da olsa sinirlendirmek...:)